بلوار سیفیه زیر باران پاییزی

11082013072

بـــــانـــــــو
اگــر به احترام ِ
حُـرم نـفـس هایت
و یُـمن قــــدم هایت
کــلاه از ســر را بـردارم
و جـــیـــب های تـــنــگـــم
میزبان دست های سردم باشد
و اگــــّـــر شـــمــا
عــطــش نـگـاهـم را
و لــرزش لــب هایم را
و تـمـنـای چشـم هایم را
و خـواهـش دســت هایم را
نــــــــــــادیـــــــــده بـــگـــیــریـد
طــــفــــل گــریــز پــایـی خـواهـی‌ یـافت
که هـر بار که به چـشــمـانــش مینگرید
ســــــرخ و ســــفــــیـــد مــیــشــود
و بــــــی‌ هـــیــــــــچ حــــــــرفی‌
گوییی کـه دیـــرش شـده اسـت
تـا سر دالان کـــوچـه می‌ دود
و کنج اولین پـستوی دیـوار
زانــــــــو مـــیـــزنــــــد
و قـلـبـش می‌‌تـپـد
و مــی تــپــد
و مـی‌تـپـد
بــّـانــّــو
با حـــســـی چنیــن طـغـیـانـگـر ؛ که در من جـــولان میدهد
و طـفـلـی چنیــن شـرمـگـیـن ؛ که در مــن زنـدگـی میکند
چـگــونــه اعـتـراف کـنـم که
چـقدر
و چــقـدر
و چـــــقــدر
” دوســــتـــت دارم “

فاقد مخاطب خاص.
متن از دل نوشت های هـ – ملک مطیعی / شـهـریــور 1393
عکس از هـ ملک مطیعی / آبـــان 1392
www.Malayer-Book.Ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *