تفاوت خیابان بروجرد ملایر در عرض سی سال . . .

1025449_381238061976071_1173155292_o

 

عکس سمت راست : خیابان بروجرد – 1384 شمسی
عکس سمت چپ : پارک سیفیه – 1354 شمسی

غروب ها كه روي بالكن مسافرخانه ايرانشاهي صندلی میزنیم و مي نشينيم سخت ياد گراند هتل خودمان در تهران مي افتيم… با اين تفاوت كه حالا تهران اشغال شده و اينجا شهري است از هفت دولت آزاد… اين روزها از بالكن گراند هتل تهران كه لاله زار را نگاه كني شهر مملو از نيروهاي متفقين و سربازهاي هندي از يك سو و آمريكايي ها از سوي ديگر در رفت آمدند ولي اينجا از اين خبرها نيست… ملاير چهار خيابان دارد كه من ساكن مسافرخانه اي در خيابان غربي آن هستم… غروب ها درشكه ها را مي بيني که با سرعت در حال حرکت هستند و یک کودک که در قسمت عقبی درشکه بی خبری سوار شده یا چند خركچي يا مردی که در حال پارک کردن ماشین ژیان خود هست تا که برود بازار خرید و پسرش را گذاشته که از ماشین مواظبت کند … يا پيرمردهايي كه كنار خيابان نشسته و چپق دود مي كنند… عطر بوی منقل مردی که پایین مسافرخانه در پیاده رو خوشه و جگر کباب میکند و میفروشد و چند نفرجلوی او در حال لقمه زدن هستند… یا عده ای جوان که مخفیانه در بالای پشت بام جلویی حلقه بسته اند و مشغول قاپ بازی و قمار هستند … یا بچه ای که درکار معامله کبوتر هست همچنین جوانی مست که آواز می خواند و تلو تلو میخورد… خلاصه كه چه غروب هاي آرامي دارد اين ملاير از بالاي بالكن مسافرخانه ايرانشاهي.. . شب قرار است برويم پارك سيف الدوله با آقايان قليان بكشيم و لبی تر کنیم از قرار زری رقاصه مشهور هم هست با مطرب ساز و تنبک…
راستش هيچ دلمان نمي خواهد ريخت تهران را ببينيم بس كه اينجا آرامش داريم…

عکاس و نویسنده : همایون ملک مطیعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *